LAYLA AERTS, Gelukzoekers
MENU
 
Z0000.jpg
Z0001.jpg
Z0002.jpg
Z0003.jpg
Z0004.jpg
Z0005.jpg
Z0006.jpg
Z0007.jpg
Z0008.jpg
Z0009.jpg
Z0010.jpg
Z0011.jpg
Z0012.jpg
Z0013.jpg
Z0014.jpg
Z0015.jpg
Z0016.jpg
Z0017.jpg
Z0018.jpg
Z0019.jpg

Gelukzoekers

Kadoc, provincie Oost Vlaanderen tekst Katrien Vanderbiest

Op zoek naar sporen van Vlaamse migratie in Wallonië. Zichtbare sporen van gisteren in beelden van vandaag. Fotografe Layla Aerts trok naar de oude woonwijken van Charleroi en La Louvière, de industriële as van de Borinage, waar tijdens de vorige eeuwen duizenden Vlamingen naartoe trokken om de armoede van eigen bodem te ontvluchten. De zoektocht naar die Vlaamse migranten die zich definitief vestigden in Wallonië, bleek al snel een zoektocht naar een vervaagd verleden, waarin enkel nog een Vlaamse naam de Vlaamse herkomst deed vermoeden. Hier en daar was een monsieur Vandenboogaert of een madame Dejong er zelfs van overtuigd een Waalse naam te dragen. Vlamingen van gisteren werden Walen van vandaag. Migratie ontrolde zich in integratie met een vanzelfsprekendheid, vergelijkbaar met de loop der seizoenen. Verschillen die onoverkomelijk leken vervagen en er ontstaat een nieuw geheel. Op zoek naar een landschap waarin deze bevindingen tot uiting kwamen, bezocht de fotografe een oud kerkhofje in Dampremy. Wandelend door de lange gangen van graven, waarin Vlaamse namen onopvallend naast Waalse namen rusten, fascineerden haar de oude portretten die bij die namen hoorden. Mannen en vrouwen die recht in de lens kijken, met hun zondagse kleren aan, alsof ze de dood plechtig in de ogen kijken. Alsof ze ons, vandaag, groeten vanuit de andere wereld. Deze portretten zouden het onderwerp worden van een fotoreeks die zindert van verleden en heden tegelijk. De foto's op de graven zijn soms onscherp of vervaagd door de tand des tijds, maar de verwering staat haarscherp getekend in de beelden van vandaag. De krassen, vuiltjes en vochtvlekken die stukken van het beeld hebben uitgewist, brengen dat beeld in eenzelfde beweging weer tot leven. Ze zorgen ervoor dat de blikken van toen verder leven in het nu, niet versteend maar vloeiend, in beweging. Een reeks portretten die de kijker zonder omwegen uitnodigt om het leven te nemen voor wat het is, een constante verandering.

close